Als het nummer ‘Voilà’ in het Nederlands gezongen zou zijn. Weet jij waar het nummer echt over gaat?
Dit nummer van Barbara Pravi werd pas door Emma Kok uitgebracht als cover. En het raakte me, net als bij velen. Maar ik dacht ook gelijk: “wat raakt er dan bij dit meisje, dat ze dit nummer kiest” wetende dat zij chronisch ziek is.
Het nummer ken ik uiteraard, heb ik vaak meegezongen, maar van de echte betekenis van het nummer was ik mij niet bewust.
Dus ik ging het vertalen en daar weer een gedicht of dichtlief van maken. Kloppend in dezelfde klanken, hetzelfde ritme, de juiste klemtonen, etc. En man, man, man, of nee, vrouw, wat een prachtig nummer blijkt dat te zijn. Nu ik weet waar Barbara Pravi over zong, vind ik het nummer nog mooier.
Dit nummer raakt en tart de tegenpolen in mij. Het is iets dat ik graag wil zingen, maar wat tegelijkertijd mijn grootste angst en nachtmerrie is. Zeer passend in het thema ‘Zichtbare onzichtbaarheid’. Ik wil graag onzichtbaar blijven en ik wil laten horen wat ik maak.
Het begint met “Hoor mij aan, tweederangs zangeres” en eindigt vol overgave met een gebroken “Zie mij”. Een lied dat mij fysiek ook heel veel moeite kost om te zingen. Want technisch is het misschien goed haalbaar, mentaal zet het continu stembanden op slot. Het stemmetje ‘wat denk je wel niet, dit wil toch niemand horen’. Maar ik heb besloten dat stemmetje even te laten voor wat het is.
Het is eruit. Het staat erop. Ik kan nu niet meer terug. Hoor mij aan ❤️
Het lied om te luisteren:
De tekst voor als je mee wilt lezen:
