Gedichten schrijf ik al sinds ik voor mijn elfde verjaardag het allersjiekste schrift ter wereld kreeg. Het was een schrift met dikke kaft met daarop een glanzende bloemenprint. Ik had nog nooit zo’n sjiek schrift gezien. Het was meer een boek dan een schrift, een schriftboek. En ik mocht dat vol gaan schrijven. Het schriftboek ging de kast in, waar die prachtig stond.
Het schriftboek kreeg ik, omdat ik op school “zulke goed opstellen schreef, dat kon ik dan nu mooi in dat schrift doen”. Daar had ik dan weer geen zin in, opstellen schrijven. Dat deed ik enkel in opdracht. Van school wel te verstaan.
Toen ik mijn eerste gedicht schreef, vond ik mijn schriftboek in de kast. Dat was perfect. Titels hadden mijn gedichten niet, het begon bij ‘gedicht 1’ en zit nu ergens in de 300.
Het was al snel geen net en sjiek schriftboek meer, het schrift was tevens kladblaadje, ideeënschrift en meer. Dus toen deze volgekliederd was, ging ik op zoek naar een schriftboek voor het echie. Een bloemenmeisje ben ik immers nooit geweest. De HEMA had boeken met een linnen kaft, zo sjiek, dat werd hem. Met een paarse pen om alle gedichten -ditmaal- in het net mee op te schrijven. Dat is blijven hangen. Na elk vol schriftboek, kocht ik bij de hema een nieuw schriftboek met linnen kaft en paarse pen.
Niemand wist ervan. De schriftboeken waren als dagboeken weggestopt in mijn kast, lade of andere geheime plek.
Ooit heb ik meegedaan met een nationale dichtwedstrijd, toen zat ik bij de beste 100 inzendingen, dat vond ik wel heel tof. Heb ik uiteraard nooit iemand iets over verteld.
Ik durfde mijn gedichten nooit te delen, dat durfde ik voor het eerst pas op 12 augustus 2023, 10 dagen nadat mijn zoon de bel mocht luiden. Hoe dit zo is gekomen, lees je in de blog ‘ironie’ waar angst voor het publiceren van mijn gedichten, de geboorte was van liefs de wereld in slingeren met Raw & Rebel.
Het heeft even geduurd voor ik de juiste vorm vond. Want als ontwerper wilde ik geen gedichten de wereld in brengen zoals dit gangbaar is. Ik wilde mijn gedichten meer meegeven dan alleen tekst, ook een gevoel, non-verbaal gedrag, recht naar binnen. En uiteraard grafisch ontworpen met een prachtige letter. Dus heeft elk gedicht een bijpassende afbeelding, heeft a Rebel with a cause een eigen logo en huisstijl, en is elk gedicht gelinkt aan een lied.
Mijn gedichten deel ik nu op mijn website, op tiktok en op instagram, al valt daar nog een hoop te halen als het gaat om zichtbaar zijn. Maar Meta staat me ook gewoon tegen. Dus dacht ik hier te delen in de hoop dat het hier wél iets van interactie op gang brengt dat iets dieper gaat dan een like.
Een dichtbundel gaat er echt komen. Alle facilitaire zaken zijn geregeld. Alleen iets met tijdgebrek. Wil je dat ik je hierover op de hoogte houd? Let me know. Dan ga ik misschien eindelijk die nieuwsbrief ook eens sturen 🙂
